بازگشت نامه
گله کلی دوستان آن بود که جلسات و نوشته های آن تداوم نیافته است - که البته بنا به مشکلاتی که برای این حقیر پیش آمده بود و الحمد لله مرتفع گردیده است - که منبعدتمامی تلاش خود را خواهم نمود که بتوانم گوشه ای از محبت های شما عزیزان را جبران نمایم .
و اینک به عنوان حسن مطلع دور جدید جلسات این حقیر ، قطعه ای اهورایی از المعات شیخ فخر الدین عراقی را که از سوی یکی از دوستان ندیده ام برایم ارسال گردیده تقدیم همه شما عزیزان می نمایم امید که مورد عنایت شما عزیزان واقع گردد:
غیر او را نشاید که دوست بدارند، بلکه محال است
زیرا که هرچه دوست دارند، بعد از محبت ذاتی که موجبش معلوم است.
یا بهر حُسن ،دوست دارند یا بهر احسان،
و این هر دو را غیر او نشاید
الاّ ان است که پس پرده اسباب و چهره احباب ،محتجب است
نظر مجنون بر حسن لیلی ،بر جمالی است که جز آن جمال، همه قبیح است ، اگرچه مجنون نداند
"ان الله جمیل یحب الجمال" غیر آنرا نشاید که جمال باشد
پس بر مجنون قلم انکار نرود اگر نظرش در آینه حسن لیلی بر جمال مطلق آید.
هر چه هست آینه جمال اوست، پس هر چه باشد جمیل باشد
لا جرم همه را دوست دارد،
وچون در نگری خود را دوست داشته باشد
خود هر عاشقی که بینی جز خود را دوست ندارد
زیرا که در آینه روی معشوق جز خود را نبیند لاجرم جز خود را دوست نگیرد
" المومن مرات المومن والله مومن" بیان همه می کند.
و من ا... التوفیق